Interview met Dirk in Bliss-magazine

U bent hier: Home › Pers › Varia › Interview met Dirk in Bliss-magazine

Interview met Dirk in Bliss-magazine

Mooi interview in Bliss-magazine deze maand.

Dirk Baelus begon te trainen voor triatlon in oktober 2004. Dat jaar voetbalde hij nog, maar in de tweede match van het seizoen blesseerde hij zich. Vroeger als kind fietste en liep hij al rondjes met zijn neef om de beste tijd. Dus de keuze was snel gemaakt. Adieu het voetbal en vive triatlon. Hij kocht zich een fiets, een paar loopschoenen, begon te trainen en nam definitief afscheid van zijn job als cafébaas. Bovendien verdiepte hij zich in voeding.

Hij zocht naar een voeding, dieet of levenswijze die hem de meeste energie zou geven. Dat werd de macrobiotiek. Sinds januari 2007 eet hij macrobiotisch. In 2009 wint hij zijn eerste volledige triatlon in Neerpelt. In 2011 schreef hij zijn eerste boek: ‘Pure kracht. Een gesprek over macrobiotisch eten, sport en spiritualiteit én...de liefde.

Dirk, van cafébaas tot triatleet, dat lijkt nogal een
omschakeling?
In oktober 2004 startte ik al met de eerste trainingen. Maar pas
in augustus 2006 nam ik het besluit om definitief te stoppen met
het café. Tot dan combineerde ik de wedstrijden en het dagelijkse
trainen dus nog met mijn job als cafébaas, maar ik begon
me steeds slechter te voelen in het café. Ik kreeg in de gaten
dat het nachtleven alleen maar draaide rond alcohol. Ik kon het
niet meer aanzien. Ik kwam na een rugzakvakantie door Maleisië
met een vriendin tot de conclusie dat ik deze job niet deed
met passie. Ik deed het omdat ik er was ingerold en omdat die
kans zich had voorgedaan. Maar het was nooit een bewuste
keuze geweest. Ik belde mijn vader. De beslissing om te stoppen
voelde aan als een verlossing. Ik voelde me al een hele tijd
niet goed. Nu weet ik waarom. Ik deed dingen die niet uit mijn
hart kwamen. Je moet echter gaan voor de dingen die je echt
wilt doen. Je leeft tenslotte maar één keer. Ik vind dat je moet
streven naar je dromen!

Ben je nu professioneel triatleet?
Neen, ik werk nog voltijds. Gewoon omdat je anders niet kunt
overleven. Er valt weinig te verdienen in triatlon, integendeel
het kost zelfs veel geld. Het is uitzonderlijk als je kunt leven van
triatlon alleen. Ik droom er wel van om me een langere periode
volledig te kunnen toeleggen op deze prachtige sport.

Je eet al enkele jaren macrobiotisch. Valt dat te combineren
met een intensieve sport als triatlon ?
Ik vind van wel en probeer dat ook aan te tonen. Ik geloof dat
topsport op een natuurlijke manier kan worden beoefend, met
macrobiotische voeding. Ik ervaar reeds enkele jaren aan den
lijve dat ik me veel sterker voel, geen blessures meer heb en
niet meer ziek word. De interesse in macrobiotiek is geleidelijk
gegroeid. Zo ging ik enkele jaren geleden op trainingskamp in
Zuid-Frankrijk, aan de voet van de Pyreneeën, waar Ik kooklessen
volgde. Ik verbleef in een macrobiotisch centrum, met allemaal
mensen die in meer of mindere mate ziek waren of gewoon
gezonder wilden leven. Drie keer per dag kon je samen met de
aanwezige kok je maaltijden zelf bereiden. Daar ontmoette ik een
Japanse vrouw, die me op het idee bracht om gedroogd zeewier
en traditionele Japanse producten in te voeren en te verkopen.
Ik geloofde meteen in macrobiotiek. Ik weet dat het inderdaad
niet evident is om als atleet op deze levensstijl over te schakelen.
Gelukkig had ik 'toevallig' bij mijn ouders al eens een boek over
macrobiotiek zien liggen, de 'Komplete gids voor de makrobiotische
keuken'. Toen ik erin begon te bladeren, sprak het me
meteen aan. Toch vielen mijn eerste wedstrijden als macrobioot
tegen. Maar ik bleef bij mijn overtuiging, want vanaf het moment
dat ik ermee begon, in januari 2007, ben ik nooit meer echt
ziek geweest. Nu zijn meer en meer sportlui geïnteresseerd.
Tom Boonen schijnt een fan te zijn geworden...
Via mijn kinesist kwam hij bij mij terecht. Maar daarvoor wist
Tom al dat melk en suiker niet goed voor hem waren. Ik heb voor
hem, zijn vriendin Lore en onze kinesist gekookt en drie uur over
macrobiotiek en mijn ervaringen gepraat. Hij vond het superlekker
en dat begrijp ik. Als je die producten kent, weet je dat het
goed en gezond materiaal is. Ik vind het een uitdaging om een
wielerploeg bewust te maken van het nut van gezonde voeding.
Ik wil geen mensen overtuigen, maar bewust maken dat voeding
een enorme impact heeft op het lichaam. Het probleem voor
profrenners is echter de keuken van de hotels waarin zij verblijven.
Het menu dat in de Tour wordt voorgeschoteld, is ronduit
rampzalig. Ik snap niet dat je als renner daarop drie weken
kunt presteren. Voeding met heel veel suiker en koolhydraten,
zoals veel witte pasta en snoep, om zoveel mogelijk suikers op
te nemen. Ik begrijp dat niet. Dat is geen krachtvoer, maar roofbouw
op uw lichaam. Als je een halve pot speculaaspasta moet
verwerken, vraag je al veel van uw lichaam.

Waarom?
Omdat die producten geraffineerd zijn. Zoals ze in de natuur voorkomen
zijn ze omringd door vitaminen, mineralen en vezels, die
het lichaam helpen om te verteren. Als ze geraffineerd zijn, ontbreken
die essentiële stoffen, dus gaat je lichaam die stoffen uit
het bloed halen of elders, daar waar het die stoffen opgeslagen
heeft. Als dat herhaaldelijk gebeurt, daalt je weerstand, want je
hebt die stoffen nodig om je goed en sterk te voelen en om snel
te recupereren. Een blessure, een virus, vermoeidheid,…het kan
er allemaal een gevolg van zijn.

Je gebruikt geen sportdranken. Wat drink je dan wel
tijdens een inspanning van meer dan 8 uur?
Japanse Banchathee, want die is rijk aan mineralen. Maar het
is geen energiedrank. Koolhydraten haal ik bijvoorbeeld uit mijn
voeding. Voor aanvang van een wedstrijd eet ik misosoep, waar
ik extra stukjes zeewier en groenten aan toe voeg. Ik doe er ook
altijd koeken van geconcentreerde zoete rijst bij. Die stukken
worden trager verteerd en de koolhydraten komen veel geleidelijker
vrij, waardoor je lang profijt hebt. Dat verschilt heel sterk
van de klassieke sportvoeding. Witte pasta verteert sneller,
waardoor de energie dadelijk in je bloed komt, maar verdwijnt
ook meteen. Tijdens een training van 5 à 6 uur op de fiets eet ik
amper, behalve soms een sesamkoekje met maïsstroop, zonder
suiker. Soms prepareer ik zelf een snack op basis van rijststroop.
Rijstballen neem ik ook altijd mee tijdens een wedstrijd. Die zijn
gemaakt van volle rijst en umeboshi, Japanse gezouten pruimen,
die verzuring tegengaan. Daarvan rol ik kleine bolletjes die
je zo in je mond kan steken en snel kan doorslikken. Je hebt het
gevoel gegeten te hebben en je haalt er heel lang energie uit. De
smaak in je mond blijft neutraal en het brengt rust in je darmen.
Tijdens de twee jaren dat ik aan triatlon deed zonder macrobiotiek,
had ik regelmatig last van maag of darmen. Nu niet meer.

Hebben veel atleten maag -of darmproblemen?
Ja, ik vrees van wel. Dat komt omdat ze drinken, om te drinken.
Dat is nu eenmaal de alom geldende regel in de sport: véél drinken
tijdens de inspanning. Vandaar dat ze zich volgieten met sportdrankjes,
etc. waarvan ze niet weten wat het precies is en wat
het doet met je lichaam. Met het gevolg dat ze altijd wel ergens
last van hebben. Dat heb ik gelukkig niet en dat brengt rust.
Veel triatleten houden zich bezig met het tellen en afwegen van
koolhydraten. Dat is oppervlakkig, zeg maar westers, denken.
Macrobiotiek zou genezend werken.

Denk jij dat ook?
Ja. In feite stop je simpelweg met rommel te eten. Rommel, dat zijn
22-Bl issoktober 2011
geraffineerde, bewerkte producten, waarmee de supermarkten
volliggen. Door deze producten te consumeren, mis je stoffen die
je kracht geven, die genezen en die het immuniteitssysteem versterken.
Terwijl dat toch de functie van voeding is! Vrijwel overal
zijn kleurstoffen, smaakversterkers en bewaarmiddelen aan toegevoegd.
Macrobiotiek is heel eenvoudig, je gebruikt alleen volwaardige
natuurlijke producten, die weinig of niet bewerkt zijn.
Zo'n voedingswijze werkt preventief, maar zuivert ook je lichaam,
waardoor afvalstoffen en dergelijke verdwijnen. Voordien was ik
elk jaar in de winter 2 of 3 keer ziek. Ik had gewoon een zwakke
weerstand. Nu word ik simpelweg veel minder ziek. Blessures
heb ik nooit! Als je een zuiver lichaam hebt, herstel je veel sneller,
je spieren zijn veel soepeler. Toen ik nog voetbal speelde,
had ik altijd blessures. Ik baatte toen ook nog vier jaar lang een
café uit en de combinatie sport en nachtleven is natuurlijk ook
niet ideaal. Na mijn overstap naar de macrobiotiek viel het mijn
kinesist op hoe soepel mijn spieren werden. Geen suiker, geen
melk, geen zuivel eten of drinken vormt daar de basis van. Suiker
werkt ontstekingen in de hand. Ik overbelast ook wel eens iets,
maar omdat ik macrobiotisch eet, recupereer ik bijzonder snel.
Dat verbaast mijn trainer Michel Sprangers, nog altijd. Gewoon
zuiver eten en tijdens de wedstrijd geen rommel, want ook daar
moet je van herstellen! Tijdens duurwedstrijden heb ik al veel
collega's aan de kant van de weg zien staan om te braken.

Geen melk, geen suiker, geen brood. Wat dan wel?
Ik eet wel eens zuurdesembrood. Het gewone brood van de
bakker laat ik staan, want dat bevat vooral veel lucht en te veel
zout. Als je iets niet meer gewend bent, voel je het effect dadelijk.
Van suiker, bijvoorbeeld een stuk appeltaart, krijg ik hoofdpijn,
ben ik niet meer helder in mijn hoofd. Tijdens mijn caféjaren
rookte ik elke avond. Ik heb een nog beter gevoel overgehouden
aan stoppen met suiker dan aan stoppen met roken. Het belangrijkste
is natuurlijk wel dat je een balans probeert te vinden, over
de hele lijn. Dat je niet overdrijft. Want eenmaal begonnen met
macrobiotiek, ben je er altijd mee bezig. In de jaren ’70 was er
een heel strikte macrobiotische strekking. Die stelde dat je bij
ziekte enkel nog bruine rijst mocht eten. Dat gaat wat ver. Ik
weet dat het kàn. Ik ken iemand die drie jaar lang enkel bruine
rijst at en toch vol energie bleef. Eten is voor hem bijzaak. Spiritueel
zit je vér als voeding écht een bijzaak wordt. De vraag is
of je dat ook wilt.

Sommige sportlui zijn bijzonder fanatiek met hun
gewicht bezig. Hoe denk jij daarover?
Ik kan eten zoveel ik wil, zonder de rem erop te zetten. Sommigen
wegen hun voedsel, zoveel gram van dit, zoveel van dat. Maar
je moet gewoon de juiste dingen eten. Als je echt alles afweegt
en minder eet, kan je niet voldoende sterk zijn. Maar als het seizoen
afgelopen is, vliegen de kilo’s er opnieuw aan. Ik heb het
hele jaar door ongeveer hetzelfde gewicht, ik sta altijd scherp en
train steeds efficiënt. Afgelopen winter ben ik niet één keer ziek
geweest. Bij 1° Celsius fiets ik ook 120 kilometer. Als je macrobiotisch
eet, kom je automatisch op je beste gewicht terecht. Dan
heb je sowieso geen vetoverschot. Maar
als je 30 uur per week traint, heb je wel wat
nodig. Ik eet ’s ochtends mijn misosoep,
een zachtgekookt granenpapje van havermoutvlokken of volle
rijst, wat gekookte of gepekelde groenten. Dan kan ik er wel
weer even tegen. Wat een verschil met een klassiek ontbijt! Het
is eigenlijk heel eenvoudig: teruggrijpen naar basisproducten.

Omdat je laat begon met topsport, had je een grote
achterstand weg te werken. Hoe pakte je dat aan?
Toen ik in 2004 begon met zwemmen, moest ik echt van nul
beginnen. Het leek me bijna onbegonnen werk om nog op mijn
leeftijd het niveau van de betere zwemmers te behalen. Toch
vond ik een manier via een workshop Total Immerson. Dit is
een techniek, uitgevonden door de Amerikaan Terry Laughlin,
waarin men ernaar streeft, om met zo weinig mogelijk weerstand
en energieverlies door het water te glijden. Zoals een vis.
Om goed te kunnen zwemmen, is balans van cruciaal belang.
Wat doe je het liefst: fietsen, lopen of zwemmen?
Lopen is de discipline die me waarschijnlijk het beste ligt. Mijn
gestel is gemaakt om efficiënt een marathon te lopen. Ik woon
vlakbij het natuurresarvaat De Liereman, waar ik bijna altijd
naartoe loop. Die plek zal me nooit vervelen. Als je veel loopt,
verslijt je veel schoenen. In de beginjaren dat ik trainde, droeg
ik op advies steunzolen. Die zijn een trend in de loopwereld,
om blessures te voorkomen. Ik had het er altijd moeilijk mee. Ik
kon niet geloven dat ik ze nodig had. Ik vind ze niet logisch. Ze
maken je volgens mij zwakker. Sinds begin 2009 loop ik zonder
steunzolen. Op een dag zwierde ik ze zonder pardon de vuilnisbak
in. En het ging goed. Het ging zelfs veel beter. Je hebt een
veel beter contact met de aarde. Nu voel ik weleens een steentje
ofzo, maar dat maakt het lopen intenser. Tegenwoordig durf ik
zelfs af en toe een looptraining blootvoets te lopen. Als je zo
loopt, begin je spontaan te glimlachen. Een heel apart en vrij
gevoel geeft het. En je wordt er sterk van.

Beoefen je nog andere sporten?
Ongeveer een jaar geleden heb ik Ashtanga yoga leren kennen.
Geweldig! Yoga brengt het lichaam tot een diepe rust en ontspanning.
Het is een wat actievere vorm van yoga. Ik voel dat
alles aan het loskomen is. Mijn rug en heupen worden soepeler.
Maar er is nog veel werk aan de winkel. De progressie die je
kunt maken in yoga lijkt oneindig. Ik vind het heel boeiend dat ik
yogahoudingen zie, die me onmogelijk lijken om te oden. Daar
heb ik nog heel veel jaren oefening voor nodig. ook daarbij heb
ik het gevoel dat het iets is wat ik niet meer kan missen. Yoga
is voor mij compleet, het omvat ademhaling, meditatie, kracht
en stretchen. Door yoga kun je blokkades opheffen. Bovendien
werkt het zuiverend en ontgiftend. Yoga heeft me leren ademen.

Je eet biologisch en vegetarisch?
Ja. Ik eet al bijna vijf jaar vrijwel geen vlees meer. Ik mis het
niet. Als ik het toch al eens eet, op een feestje ofzo, dan vind
ik het meestal een raar smaakje hebben. Ik begrijp nu waarom
mensen zich slecht, futloos en depressief kunnen voelen. Als
je enkel geraffineerde producten eet, krijg je niets binnen dat jedoet leven. Ik kocht ooit enkele wortels in de supermarkt en in
de natuurvoedingswinkel. Ik wilde het verschil wel eens proeven
tussen biologisch en niet-biologisch. Ik blancheerde eerst de
gewassen bio-wortel en daarna de gewassen 'gewone' wortel.
Het resultaat was opmerkelijk. De bio-wortel smaakt heerlijk
zoet. De 'gewone' smaakt bitter en is niet lekker. Een geraspte
'gewone' wortel is al minder bitter, maar voor mij was het duidelijk!

Heb je geen last van een tekort aan vitamine B12?
De voeding waar ik mijn vitamine B12 uit opneem zijn: natto,
nori, tempeh, ongepasteuriseerde miso en af en toe vis. Het is
belangrijk dat tempeh, miso, en natto tradioneel worden bereid
en niet zijn gepasteuriseerd! Na 4,5 jaar heel weinig of bijna geen
dierlijke voeding te eten voel ik dat ik in balans ben. Als je in
balans bent, mis je soms een beetje agressiviteit die je wel kan
gebruiken in wedstrijden. Ik probeer dus toch terug een beetje
dierlijk te eten,in kleine porties en biologisch, enkele malen per
maand. Maar dat voel ik wel. Wanneer je vegetarische eiwitten
eet, blijf je fris en vitaal. Wanneer ik dan een beetje dierlijk eet,
vertaalt dit zich in minder frisheid. Alles heeft zijn voor- en nadelen!
Als je geen zware fysieke arbeid verricht, ben je beter af met
zo weinig mogelijk of geen dierlijk voedsel.

Wat betekent 'flow' voor jou?
Niet nadenken en gewoon leven. Je hart volgen en er ’zijn’. Elke
gebeurtenis aanvaarden en laten gebeuren. En eventueel op
afstand bekijken zonder er over te oordelen. Je niet verzetten
tegen emoties. Alles laten stromen en zelfs proberen te ‘doorvoelen'.
door er bewust naar toe te gaan, zodat ze niet blijven 'hangen'.
Wat maakt jou gelukkig?
Zelf heb ik het geluk van mensen te kunnen helpen. Dit geeft mij
elke dag opnieuw een gevoel van voldoening. De warmte die ik
van andere mensen ervaar, is een onuitputtelijke bron van inspiratie
in mijn leven. Doen wat ik graag doe, maakt me gelukkig:
samenleven met mijn vrouw, sporten en met gezonde voeding
bezig zijn. De passie daarvoor maakt me gelukkig.

Wat is je levensmotto?
Durven dromen, streven naar je dromen en je dromen beleven

Kun je in het kort nog iets vertellen over je boek Pure
kracht, dat in oktober verschenen is?
'Pure kracht' vertelt wat échte voeding is. Er zijn veel interpretaties
van wat een evenwichtige voeding is. Op een toegankelijke
manier laat ik zien dat we terug naar de basis kunnen gaan. Geen
chemische verwerkingsprocessen of voeding raffineren tot er
geen vezels, vitaminen, etc. meer aanwezig zijn. Ook dat een
andere manier van eten haalbaar is voor iedereen en veel gemakkelijker
dan de meesten denken. Het is een boek dat vlot leest en
begrijpelijk is, met als doel bewustwording. Wat doet eten met je
lichaam? En het belang van je goed voelen! 'Pure Kracht' geeft
een handleiding mee om ook jouw leven gezonder te maken!

Durf je jezelf een spriritueel mens te noemen?
Spiritueler als 5 jaar geleden, alleszins! Ik ben blij dat ik veel meer
kan genieten! Dat is voor mij spiritualiteit. Dank je wel, Dirk!

Downloads